dinsdag 22 maart 2016

Heren van de thee van Hella S. Haasse

Een kopje thee met een klontje verdriet

Heren van de thee is één van de bestsellers van de bekende Nederlandse schrijfster Hella S Haasse. Ik heb besloten het boek zelf te lezen om te bekijken of het voldoet aan de verwachtingen.

Om eerlijk te zeggen ben ik gedeeltelijk teleurgesteld in Heren van de Thee. Voor mij heeft het niets gedaan. Het heeft me niet aan het denken gezet, niet laten meeleven met de personages en het heeft me al helemaal niet het gevoel gegeven dat ik het snel uit wilde hebben.

Dit komt mede door de vertelwijze. De afwisseling tussen het verhaal en de brieven vond ik geen goede combinatie. Ik begrijp dat Haasse een historische roman met echt materiaal wilde schrijven, maar de passages met brieven waren erg lang en simpelweg niet boeiend. Het werkte niet in het voordeel van het verhaal.

Verder raakte ik in de war tijdens het lezen toen plotseling in deel twee het oogpunt veranderde. Deel één werd geheel verteld vanuit Rudolf, maar in deel twee kregen we bijvoorbeeld ook delen vanuit het vertelperspectief van Jenny.

Wel kan ik de ironie van de eerste en de laatste zin waarderen. De eerste zin luidt: “Hier!” zei hij hardop. De laatste zin is als volgt: “Hier!” zei hij halfluid. In de eerste zin wijst Rudolf aan waar hij de theeplantage wil beginnen in Gamboeng. Hier is hij vol enthousiasme, want dit is nu immers zijn droom. Aan het eind van de roman is Rudolf levensmoe: Gamboeng heeft hem niet kunnen bieden waar hij naar zocht. Wel wil hij dat zijn lichaam in Gamboeng begraven wordt, de specifieke plaatst wijst hij aan. Hij heeft dus nog wel een emotionele hechtenis aan de Indië.

Ik vind Heren van de thee een goed gekozen titel. Zonder dat Rudolf er ergernis in had, verloor hij zichzelf aan de theeplantage. Hij wilde zo graag dat het succesvol zou worden, daarmee verloor hij het oog voor zijn vrouw: hij werd een heer van de thee.

Boeken worden natuurlijk door iedereen anders beleefd en opgevat. Heren van de thee lag mij niet, vooral door de manier waarop het verhaal werd verteld; niet omdat het niet boeiend genoeg was. Ik ben benieuwd naar andere boeken van Hella S. Haasse en hoe ik die zal ervaren. Helaas mag je niet twee dezelfde schrijvers lezen voor je lijst.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen